Eusterbeek, mijn dorpje aan de Rijn
Eusterbeek, zo kan er op de wereld maar รฉรฉn zijn
Als ik deur de straten loop
in Eusterbeek.
De bult omlaag, de bult omhoog,
mijn hartestreek.
Dan word ik warm,
ook op een kouwe dag.
Want diโs mijn durp.
Ik loop hier met een lach.
Ik zal je missen
als ik vertrek
Maar veurlopig is dit echt
mijn eigen plek
Als ik deur de klei loop
bij het Stenen Kruus.
Vanuut de polder zieโk m'n durp.
Hier voelโk me thuus.
Dan word ik warm,
ook op een kouwe dag.
Want diโs mijn durp.
Ik loop hier met een lach.
Ik zal je missen
als ik vertrek
Maar veurlopig is dit echt
mijn eigen plek
Als ik over klinkers loop
de Weverstraat.
Ben ik boven zie ik dat
daar Jan weer staat.
Dan word ik warm,
ook op een kouwe dag.
Want diโs mijn durp.
Ik loop hier met een lach.
Ik zal je missen
als ik vertrek
Maar veurlopig is dit echt
mijn eigen plek
Op het hoogste puntje mijn
geliefd Lebret.
Heel wat jaren heb ik daar
wat afgepret.
Dan word ik warm,
ook op een kouwe dag.
Want diโs mijn durp.
Ik loop hier met een lach.
Ik zal je missen
als ik vertrek
Maar veurlopig is dit echt,
โฆโฆโฆveurlopig is dit echt,
veur altied is dit echt
mijn eigen plek.
Tekst en muziek door Eugรจne Bรถcker
